föstudagur, 14. maí 2010

Frí ?!?

Danir eru hrifnir af fríum. Þeir eru ófáir frídagarnir á vormánuðum.

Fyrir stuttu var Stóri Bænadagur. Þá fær þjóðin frí til að sameinast í bæn.

Í gær var Kristi Himmelfartsdag. Þá er frí og allir gera eitthvað skemmtilegt, til dæmis að:

  • hlusta á Dylan og leysa sudoku á meðan þvotturinn snýst í hringi í þvottavél, þeytivindu og þurrkara
  • borða kebab á Kebabistan
  • kíkja á opnun ljósmyndasýningar í Kødbyen og drekka þar rauðvín
  • tæma nokkrar flöskur á Jolene
  • taka sveiflu á Blasen

Í dag er svo föstudagurinn eftir Kristi Himmelfartsdag. Þennan föstudag kýs ég að kalla Stóra Skrópdag því að þetta er óopinber frídagur. Reyndar kalla þeir þessa helgi "Miniferien" eða Smáfríið, fjögurra daga helgi sem byrjaði í gær. Skólar eru allir lokaðir og flest öll fyrirtæki. En pósturinn stendur sína pligt í dag og fær sér kebab í hádeginu eins og flesta aðra daga.

Ég er hinsvegar heima og ætla að þrífa því að í kvöld koma Óli og Sigrid í heimsókn alla leið frá Viborg. Og nú hækka í ég Talking Heads og dansa við ryksuguna.


þriðjudagur, 16. febrúar 2010

Þvottadagur

Ég er nú almennt ekki mikið fyrir heimilisstörf en það fellur þó í minn hlut að þvo þvott á okkar heimili. Yfirleitt eru þetta tveir fullir IKEA pokar sem ég burðast með niður á þvottahúsið á næsta horni. Þar nota ég tímann yfirleitt í að lesa, hlusta á tónlist og fylgjast með öllu hinu skrítna fólkinu sem er líka að þvo sinn þvott. Þetta er ca. tveggja tíma ferli á 10 daga fresti, eða þegar annað hvort okkar er búið að nota allar hreinu nærbuxurnar eða sokkana sína. Sem sagt ekki alslæmt.

Eitt stykki þvottur.

En nú eru liðnir talsvert fleiri en 10 dagar síðan ég þvoði síðast. Mér detta í hug tvær ástæður fyrir því, ég veit ekki hvor er líklegri. Önnur er sú að ég fjárfesti í bæði sokkum og nærbuxum í mánuðinum.
Hin er sú að síðast þegar ég var að rogast heim með pokana úr þvottahúsinu þá var pikkað í bakið á mér og ég spurður með afar sterkum hreim: "Min ven, min ven. Hvor er din fru?!?" Mér brá dálítið og snéri mér við og sá þá tvo saminnflytjendur mína af talsvert austurlenskari ættum en ég. "Hun er på arbejde." svaraði ég sakleysislega. Þá hristu þeir báðir hausinn og sá sem hafði spurt mig áður sagði með mikilli sannfæringu: "Det går ikke, min ven." Svo gengu þeir inn í næstu sjoppu. Og ég hef ekki þvegið síðan.

sunnudagur, 31. janúar 2010

fimmtudagur, 7. janúar 2010

Mig vantar vinnu!

Er aftur kominn á fullt í atvinnuleit. Fór í viðtal hjá ríkisreknum ráðgjafa í dag. Hún sagði mér með brosi á vör að Google væri besti vinur minn í þessari erfiðu leit að starfi. Það þótti mér sorglegt að heyra og varð leiður...

mánudagur, 12. október 2009

Nýbylgja

Við hjónin fórum á tónleika í nýja Konserthúsinu í gær. Sáum og heyrðum Nouvelle Vague. Þau voru hress og fengu alla í salnum til að dansa. Afar gaman.

Um helgina rifjuðum við líka upp spilareglurnar við Myllu eða Nine Men's Morris eins og það kallast uppá ensku. Við erum nefnilega svo heppin að eldhúsborðið okkar er með innbyggt bæði taflborð og mylluborð. Mjög skemmtilegt.

Hér má sjá hið afar fjölhæfa eldhúsborð.

fimmtudagur, 8. október 2009

Póstur

Mér finnst, eins og líklega flestum, afskaplega gaman að fá póst.
Það er gaman að heyra þung fótspor upp stigaganginn, alla leið upp á fjórðu hæð og að manns eigin dyrum, svo ískrið í bréfalúgunni og loks annað hvort þungan dynk eða lauflétt skrjáf þegar bréfið kemst til skila á gólfmottuna eða skóhrúguna fyrir innan útidyrahurðina okkar.

Við erum svo heppin að fá frekar oft póst. Gluggapóstinum rignir auðvitað inn í kring um mánaðamót. Í hverri viku kemur stórt umslag frá Eyrarbakka, fullt af sunnlensku blöðunum og jafnvel eitt eintak af DV. U.þ.b einu sinni í mánuði fáum svipað umslag frá Hafnarfirði sem í er góður slatti af úrklippum úr blöðum síðustu vikna og lítill snyrtilegur miði sem mamma hefur skrifað stutt skilaboð á. Annan hvern mánuð skellur bók frá besta bókaklúbb í heimi í gólfið hjá okkur. Stöku sinnum læðist svo inn lítið póstkort eða bréf frá fjarlægum heimshluta (eða næstu götu).

Í dag fékk ég stórt hvítt umslag sem nafn mitt var prentað á. Tvö íslensk 120 kr. frímerki í hægra horninu. Ég varð ansi spenntur, ég viðurkenni það.
Inní var Lesbók Morgunblaðsins frá 3. okt. og smávegis bréf á afar kunnuglegu bréfsefni, nefnilega blaði úr nótublokk Verslunarinnar Vísis.
Nú er Lesbókin lesin, umslagið endurnýtt og frímerkin komin oní litla Quality Street dós. Takk fyrir póstinn Afi!